Diesellocomotief, schaal H0, DR V100, nummer 110 300 in oudrode kleurstelling, tijdperk IV, prototype uit circa 1972, LokSound, rookgenerator, DC/AC-koppeling
In de jaren vijftig zag de Oost-Duitse Staatsspoorwegen (Deutsche Reichsbahn) af van de ontwikkeling van een diesellocomotief met een gemiddeld vermogen voor de hoofdlijnen, gepositioneerd tussen de V60- en V180-series, toen zij haar diesellocomotiefprogramma opzette. Toen de behoefte echter begin jaren zestig acuut werd, ontwikkelden de VEB Lokomotivbau "Karl Marx" en de Elektrotechnike Werke "Hans Beimler" de V100, waarbij de "100" staat voor een vermogen van ongeveer 1000 pk. De drie preproductielocomotieven die in 1965 werden geleverd, waren aanvankelijk uitgerust met twaalfcilindermotoren van het type 12 KVD 18/21 met een vermogen van 900 pk. Hun topsnelheid bedroeg 100 km/u. Na uitgebreide tests begon de serieproductie het volgende jaar. In totaal werden 869 locomotieven gebouwd in verschillende productieruns, waardoor de V100 de meest geproduceerde locomotief voor de hoofdlijnen van de Oost-Duitse Staatsspoorwegen is. Al in de eerste jaren van zijn dienst werd duidelijk dat de V100, of Klasse 110 zoals hij vanaf 1969 officieel werd aangeduid, niet alle stoomlocomotiefklassen met vergelijkbare eisen kon vervangen. Verbeteringen in de motorontwikkeling en de installatie van laadluchtkoeling verbeterden de prestaties en betrouwbaarheid van de 12KVD-motor. De uiteindelijke versie van de 12KVD-motor werd afgesteld op 1100 kW, bijna 400 kW meer dan de eerste productieserie.
Voor de export, waaronder naar China, ontwikkelde LEW de V100.3-subserie, afgeleid van de V100, ontworpen voor zwaar rangeerwerk en met een topsnelheid van slechts 65 km/u. De locomotief met nummer 111 002, eigendom van Leipziger Dampf KulTour LDK, werd in 1981 aan Tsjecho-Slowakije geleverd. De enorme, horizontale sneeuwploeg onder de bufferbalk, beschilderd met waarschuwingsstrepen, laat zien dat de locomotief niet afkomstig is van de DR (Oost-Duitse Spoorwegen). LDK (Nedersaksische Spoorwegen) gebruikt de altijd glanzende Class 111 voor rangeerwerk of huurt hem voor werkzaamheden aan bouwterreinen. De versie, afgeleid van de V100.3 voor de DR en de industriële spoorwegen in Oost-Duitsland, heette de V100.4. Hoewel deze locomotieven extra gewicht droegen in plaats van een stoomketel, waren de oranje vierassige locomotieven in de zomer ook te zien achter passagierstreinen. Omdat de versnellingsbak van de Class 111 niet helemaal overtuigend was bij zwaar rangeerwerk, bleven er slechts 37 exemplaren over bij de DR, terwijl nog eens zes naar de Oost-Duitse industrie gingen. Negen locomotieven, uitgerust met een enkelzijdige loopbrug en een uitgangsflens, trokken de zogenaamde GRE (Grave Clearing Units). De vloeistofomkeerbak, beter geschikt voor rangeerwerkzaamheden, werd vanaf 1978 getest in twee locomotieven van de Klasse 110. De serieproductie begon pas in 1991 met de Klasse 108, die na de fusie van de twee Duitse staatsspoorwegen de aanduiding Klasse 298 kreeg. Nadat de laatste V100-locomotieven in de jaren 2010 door DB AG werden uitgefaseerd, werd een aanzienlijk aantal overgenomen door particuliere spoorwegmaatschappijen en erfgoedspoorwegen.
- Metalen behuizing en frame
- Digitaal schakelbare koppeling
- Motorisch aangedreven koelventilatoren in de lange motorkap schakelen sequentieel in, afhankelijk van de situatie
- Kernloze motor met vliegwiel
- Aandrijving via cardanas/wormwiel op alle vier de assen, twee antislipbanden
- LokSound 5-decoder voor DCC-, Motorola®-, M4- en Selectrix-bedrijf
- Schakelbare rookgenerator met rookuitvoer gesynchroniseerd met de LokSound
- Automatische registratie met besturingseenheden met RailComPlus®- of mfx®-functionaliteit
- Universele elektronica met insteekbare stroomafnemer en schuifschakelaar voor het schakelen tussen twee-rail- en midden-railbedrijf
- PowerPack-opslagcondensator voor ononderbroken stroomvoorziening
- Hoogwaardige luidspreker met grote klankkast voor maximaal geluidsgenot
- Gedigitaliseerde originele geluiden van een 12 KVD 18/21 dieselmotor
- Piepend geluid van de bochtsensor bij het langzaam nemen van bochten
- Richtingsverlichting (lampen schakelen sequentieel in, conform het prototype), zijkoplampen kunnen worden uitgeschakeld, cabine- en bestuurdersconsoleverlichting, treeplankverlichting
- Remvonken bij hard remmen
- Afzonderlijk aangebrachte handgrepen, treeplanken gedeeltelijk open
- Fijne, meerdelige roosters aan de zijkanten van de lange motorkap
- Afneembaar dak, vastgehouden door magneten (Let op: Til het model niet aan het dak op!)
- Gedetailleerde, veelkleurige cabine, bestuurdersfiguur
- Veerbelaste buffers
- Pipet voor het vullen van de rookgenerator meegeleverd
- Minimale radius voor gebruik = 360 mm
- Lengte over buffers: 110 = 160,2 mm, 111, 202 = 163,7 mm
